شاعر فرموده:I tried to be chill but you're so hot that I melted.=))

از این پیچ تاریخ هم میگذریمپسرک خسته ی من!گل شکسته ی من!بگذار این شب چهل ساله صبح شودبرای چشم های روشنتانار خواهم اوردبرای دست های شریفت یار خواهم اوردمِی دوساله و پیالهکتاب و تار خواهم آورد.ببین ! ز

انقد خندیدیم که دلمون درد گرفت و لپامون بیحس شد.دو ساعت بسکتبال بازی کردیم.ناهار خوردیم و بعدش بدمینتون بازی کردیم و بعد با جارو بیسبال بازی کردیم. :))))

یه روز میریم بازیای اِن بی اِیُ از نزدیک میبینیم.خرت خرت پاپ کرن میخوریم و یادمون نمیاد یه روزی یه آرزوی محال بوده اینجا نشستنمون.

قبل از فیس تیپ موقعیت اجتماعی خانواده و پول و هوش و تحصیلات و اینا از همه مهم تر اعتماد به نفسه .قشنگ آدمی که اعتماد به نفس داره و اینارو نداره از آدمی که همه ی اون بالاییارو داره ولی اعتماد به نفس نداره میبره .تو هر کاری.

انقد به این که از همه چی ایراد بگیره عادت کردم که تازگیا که همه ش از همه چی تعریف میکنه من باور نمیکنم:))ویدئو کال گرفتم گفتم خسته و داغونم گفت به این خوبی اخه چرا زر میزنی:)))بعد میگه روتختیت چه قشنگه ،لباست چه خوشرنگه،اتاقت چه خوب شده،فلان چیز چقد بهت میاد .عجیبه دیگه خدایی=)) باید بگه قشنگ داغونی...

بهترین راه فرار از جمعه های دلگیرو پیدا کردم .کلاس زبان

یلدا را جشن میگیرید انگار این پاییز به جای خون و غم، برگ های زرد روی زمین را پوشانده بود و به جای دود و غبار و مرگ ، بوی باران و خاکِ نمدار توی تهران پیچیده بود.انگار سوز، سوزِ سرمای قبل از برف بود نه سوزِ سرمای اضطراب و دلهره و خفقان.انگار گرما گرمای آتشِ بخاریه خانه هایمان بود نه گرمای دست های یخ ...

آدمایی که نمیتونن گذشتشونُ پشت سر بذارن با آدم مرده فرق ندارن.

زانوم درد میکنه چون پسرخاله ی خرسِ گُندَم که داره ازدواجم میکنه هنوز منو میبینه باید شوخیای لوس مسخرش به یه جای من آسیب بزنه :|

کلِ روز به ساعت که نگاه میکنم میبینم جفت شدن.میام خونه کلید در حیاطُ ندارم و کسی خونه نیست که درُ باز کنه.توی تاکسی دانشجوی دکترا با کت و شلوار آبی بهم از بیسکوئیتی که میخوره تعارف میکنه و من با لحنِ خیلی جدی تر از حد نیاز، ساخته شده توسط احساس عدم امنیت فردی به وسیله ی شهری که توش زندگی میکنم میگم ...

اینجور موقع ها انقد به melliiic@ حسودیم میشه که میخوام بمیرم.

رفتم جایی خانومه نگاهم کرد گفت شالت چقد خوشرنگه دیدمش انرژی گرفتم انقد شاده.بغل دستیش گفت اره خودشم معلومه پر از انرژیه.^_^

کاش ده سالِ دیگه همون آرزویی که الان حتی تصورشم واسم سخته براورده شده باشه.

بهش گفتم اصن حوصله عروسی فردارو ندارم .گفت دروغ میگی مگه میشه کسی حوصله عروسی نداشته باشه.همه عروسی دوس دارن. ینی انقد غیرقابل درکه؟:|

سه شنبه ها ماشین نمیبرم دانشگاه . توی تاکسی به پنجره تکیه میدم به کوچه پس کوچه های جنوب تهران نگاه میکنم.کوچه های تنگ .خونه های توهم توهم.دود و بوق و آشغال.مردمی که دنبال زندگی میدون.مغازه های کوچیک و میوه فروشیای شلوغ.توی مترو مردم خسته.بچه های عنق.فروشنده هایی که قسط خانه شان عقب افتاده یا مریضشان...

دیگه با اهنگایی که همزادپنداری میکردم همزادپنداری نمیکنم .

میخوام یه جوری زندگی کنم ده سال دیگه نگم کاش ده سال پیش بود.

امروز تو باشگاه داشتیم بسکتبال بازی میکردیم و اهنگ گوش میدادیم .اومد گفت اهنگتونو قط کنین اینجا بود که دیگه تحملم تموم شد.عقده ایه ابله.

دل هایمان در هوای کثیفِ ابریه عصرِ جمعه ی خاک آلودِ آذر اگر نگیرد عجیب است.