46

توی این سه سال و اندی دبیرستان پارک نیاوران نقش مهمی رو تو خاطرات ایفا کرده :)

هر گوشش منو یاد کسی یا چیزی می ندازه.

درختای تنومندش منو یاد اون روز میندازه که با شادان وملیکا مدرسه رو پیچیدیم و رفتیم پشت درختا لباس عوض کردیمو رفتیم سفره خونه:)))

پیاده رو آی پهنش منو یاد وقتایی میندازه که به پریناز هرروز بعد امتحانا ی ترم اول میرفتیم

پارک و پیرمردای خوشحال بهمون گلوله برفی پرت می کردن=))

شهرکتاب روبه روش که حالا خالی شده منو یاد قرار اون روزمون میندازه که اومدو بهم کتابکار شیمی داد و رفت:)

یاد اون موقع میوفتم که با الهه خواستیم بریم پارک و گشت ارشادا نذاشتن:|

یاد اون پسره میوفتم که دوستاش هلش دادن افتاد تو حوض یخ زده پارک:))

واسه همینه که دیگه نباید برم اونجا. خاطره ها حتی اگه خاطره های خیلی خوبیم باشن اندوه آورن:)